به نام خداوند گسترده مهرِ مهربان
~ *حج * ~
.... قدم به قدم فرود میآیی و عظمت، قدم به قدم نزدیکتر میشود، به گفتهی یک «هماهنگ» هوشیارخوب احساسم: همیشه عادت کردهایم، در فراز، در صعود، در حرکت به سوی بالایی بلندی، به عظمت برسیم، بویژه وقتی عظمت، خدایی است، وقتی سخن از ملکوت الهی است، و اینجا برعکس هرچه پایینتر میروی، هر چه از بلندی فروتر میآیی به خدا نزدیک تر میشوی! یعنی که در فروتنی و خشوع است که به شکوه و جلال میرسی؟ یعنی که از بندگی به بلندی یعنی که خدا را در آسمانها، در ماورا مجوی، در همین خاک، در همین زمین پست، در عمق مادیت سنگ سخت میتوانی او را بیابی، ببینی، باید راه را درست بیابی، باید درست دیدن بیاموزی ... و شاید نیز رمزی از سرنوشت آدمی، فرورفتن در خاک و سربرآوردن در برابر خدا !
کعبه نزدیک است، سکوت، اندیشه، عشق هر قدم شیفتهتر، هر نفس هراسانتر، وزن حضور او لحظه به لحظه سنگینتر، جرأت نمیکنی که پلک بزنی، نفس در سینهات بالا و اندکی به پیش متمایل، همه تن چشم و تو تنها نگاهی دوخته به پیش رویت، مقابلت، قبله!
چه قدر تحمل دیدار سنگین است، دیدار این همه عظمت دشوار است. نشانههای نازک احساست پردههای کم جرأت قلبت چگونه میتوانند تاب آورند !
از پیچ و خمهای دره سرازیر میشوی، از هر پیچی که میگذری، دلت فرو میریزد که: اکنون کعبه!
رَبَّنا تَقَبَّل مِنّا انَّکَ اَنتَ السَمیعُ العَلیم ( سوره بقره آیه 127)
بارالها فرصت دیداری دوباره دِه
به امید تشرف همه مشتاقان به « مهبط وحی، مطاف پاکان و انبیاء و امامان»
عید سعید قربان مبارک
